Indotiteitscrisis 2: gelukkig hebben we de rijsttafel nog!

Mijn moeder spreekt een aardig woordje Maleis maar de woorden die ik ken, zijn met name afkomstig uit de Indonesische keuken, zoals pedis (pittig), manis (zoet) en meraso, een mogelijk zelfverzonnen woord dat mijn moeder altijd gebruikt om aan te geven dat de kruiden goed in een gerecht getrokken zijn. Er is nog een categorie van Maleis waar ik aardig in thuis ben, namelijk de woorden die mijn moeder niet in het Nederlands durft te roepen in andermans bijzijn zoals: aduh, mahal! (duur) of aduh, bau! (het stinkt hier). Deze categorie van woorden behoren tot een van de favorieten van mijn moeder en zorgt eens in de zoveel tijd voor hilarische momenten. Zo was mijn moeder ooit vergeten dat ze in het bejaardentehuis van mijn oma was, waar immer Indonesische oudjes wonen toen ze in de gang riep: ‘Aduh! Bau!’, de kreet die ze ook per ongeluk met enige regelmaat los laat wanneer ze in Indonesië zelf is. Inderdaad, niet handig maar wel recht voor zijn raap.

Lees verder

Indotiteitscrisis 1: van het verre oosten naar Friesland

Zelf behoor ik tot de derde generatie Indo’s. Oftewel: de generatie die opgroeide met stamppot boerenkool, maar op feestdagen en soms in het weekend de heerlijke rijsttafel van moeder voorgeschoteld kreeg.

Tahoe

Mijn oma in Indonesië

Mijn ouders zijn beiden in Indonesië geboren, op Java om precies te zijn. Mijn vader is in februari 1948 geboren in het toenmalige Batavia. Mijn moeder is in december 1950 geboren in Malang. Hij is op achtjarige leeftijd met de boot ‘De Oranje’ naar Arnhem gekomen, zij heeft op tienjarige leeftijd haar eerste voetstappen op Nederlandse bodem gezet toen ze de trap van het vliegtuig af huppelde. Tijdens het uitgaan in Arnhem hebben zij elkaar een paar jaar later ontmoet. Ik kan me zo voorstellen hoe dat gegaan moet zijn: ‘Goh, kom jij ook van Java? Ik ook! Wat een toeval! Wil je met me trouwen?’ Grappig, want ik word zelf niet bepaald warm of koud van het idee dat ik een mede derde generatie Indo tegen zou komen in een discotheek. Sterker nog: ik weet eigenlijk niet eens of ik er wel eentje zou herkennen. Mijn ouders waren hier destijds (en eigenlijk nog steeds) een stuk beter in. Of het nu je vader, moeder, (overgroot)opa of -oma is die roots op Java heeft: mijn ouders pikken je er zo uit! Dit zal ongetwijfeld iets te maken hebben met de vele herinneringen die zij hebben aan hun Java. Dit moeten vast fijne herinneringen zijn want tot op de dag van vandaag zijn mijn ouders gek op alles wat hen doet denken aan hun jeugd in het verre oosten.

Lees verder